Blog
Naprawa czy wymiana – co da się uratować w sprzęcie po pierwszych meczach w hali
Weekend z meczami zostawia po sobie listę drobiazgów: rozklejona owijka, rzep, który już nie trzyma, zamek w torbie, który trzeba szarpać, i but z wytartą wkładką. Część z tych rzeczy naprawia się w dziesięć minut przy stole, część jest sygnałem, że sprzęt zrobił swoje. Poniżej podział na jedno i drugie, element po elemencie, z prostym kryterium: czy naprawa przywraca pełną funkcję, czy tylko odsuwa problem o dwa treningi.
Zasada, która porządkuje wszystkie decyzje
Sprzęt hokejowy dzieli się na dwie grupy. Pierwsza to elementy zużywalne, pomyślane do wymiany: owijka, taśma, sznurówki, wkładki, ochraniacz na zęby. Tu naprawa zwykle nie ma sensu, bo nowa część kosztuje mniej niż stracony trening. Druga grupa to elementy konstrukcyjne, które mają chronić albo przenosić siłę: kij, skorupa nagolennika, pianka rękawicy, podeszwa buta. Tutaj obowiązuje inna zasada: jeżeli uszkodzenie dotyczy materiału, który odpowiada za ochronę lub sztywność, naprawa domowym sposobem go nie przywróci.
Jeżeli nie masz pewności, w której grupie jesteś, zadaj sobie pytanie, co się stanie, gdy element zawiedzie w połowie meczu.
Kij
Odpryski lakieru to kosmetyka: możesz je oczyścić, ale to nie jest naprawa konstrukcji. W domu nie naprawisz rozwarstwienia laminatu, podejrzanego pęknięcia (wzdłuż kija albo w poprzek) ani odsłoniętych włókien; klej czy taśma zamaskują tylko objaw. Sam odgłos przy stuknięciu niczego nie rozstrzyga i nie potwierdza sprawności kija. Kij z takim znaleziskiem albo ze zmienionym zachowaniem w grze odłóż i oddaj do oceny producentowi lub sprzedawcy; do wyjaśnienia sprawy nim nie graj.
Kij, który całe lato leżał w bagażniku albo przy grzejniku, to osobny temat; zasady przechowywania opisaliśmy we wpisie jak dbać o kij.
Owijka, taśma i chwyt
To najprostsza pozycja na liście, bo tu nigdy nie naprawiamy. Owijka jest materiałem eksploatacyjnym i wymienia się ją, gdy przetarła się do kleju, stwardniała albo zrobiła się śliska po wyschnięciu. Sposób wymiany zależy od produktu: grip bazowy zdejmuje się razem ze zużytą warstwą i nawija od nowa, a overgrip z założenia nawija się na sprawną warstwę bazową. Usuwaj tylko warstwę zużytą, zgodnie z instrukcją danej owijki, bo dokładanie kolejnych warstw na zużytą pogrubia chwyt i zmienia czucie kija. Przy okazji sprawdź taśmę podkładową, bo to ona zbiera wilgoć. Sposób nawijania krok po kroku jest we wpisie owijka na kij.
Ochraniacze
- Rzepy, gumy i paski to typowa naprawa, o ile konstrukcja i instrukcja producenta przewidują ich wymianę: pasek wymieniasz na taki sam, bez przebijania, klejenia ani szycia przez skorupę i warstwę ochronną. Nagolennik z nienaruszoną skorupą i zepsutym zapięciem nie jest sprzętem do wyrzucenia.
- Pęknięta skorupa kończy sprawę. Skorupa rozprowadza siłę uderzenia na większą powierzchnię i pęknięcie ten mechanizm znosi, nawet jeżeli ochraniacz nadal trzyma się nogi.
- Trwale odkształcona pianka również przesądza o wymianie. Pianka, która po ściśnięciu nie wraca do kształtu, przestała amortyzować i żadne suszenie tego nie odwróci.
- Ochraniacz na zęby po odkształceniu formuje się ponownie tylko wtedy, gdy producent to przewiduje. Jeżeli nie trzyma się zębów bez zaciskania szczęki, idzie do wymiany.
Kryteria doboru i to, co jest wymagane, a co rozsądne, zebraliśmy we wpisie o nagolennikach i ochraniaczu na zęby.
Buty i torba
W bucie naprawia się to, co jest wymienne: wkładka, sznurówki, czasem wyściółka pięty. Podeszwa to inna historia. Starty wzór nie odrasta, a odklejonej podeszwy nie klej w domu, bo nie sprawdzisz, czy wytrzyma zatrzymanie. Jeżeli but stracił przyczepność albo amortyzację, to koniec jego pracy na parkiecie, nawet gdy cholewka wygląda dobrze. Różnice między obuwiem halowym a turfowym opisuje wpis buty do hokeja, turf czy halówki.
Torba to częsty kandydat do naprawy. Zamek i rozprute szwy przy szelkach to zadanie dla pracowni kaletniczej; poproś o wycenę i porównaj ją z ceną nowej torby, zanim zdecydujesz. Wymiana ma sens wtedy, gdy przetarł się sam materiał na dnie albo gdy torba przestała mieścić sprzęt.
Ściąga
| Element | Naprawiasz | Wymieniasz lub oddajesz do oceny |
|---|---|---|
| Kij | nic konstrukcyjnego; odpryski lakieru najwyżej oczyścisz | podejrzane pęknięcie, odsłonięte włókna, zmiana zachowania kija – do oceny producenta lub sprzedawcy |
| Owijka i taśma | nic, to materiał eksploatacyjny | przetarcie, twardość, poślizg; wymiana warstwy wg instrukcji produktu |
| Nagolenniki | rzepy, gumy, paski wg instrukcji producenta | pęknięta skorupa, trwale odkształcona pianka |
| Rękawica | szew na mankiecie | przetarta dłoń, trwale odkształcona lub rozklejona pianka |
| Buty | wkładki, sznurówki | starta lub odklejona podeszwa |
| Torba | zamek, szwy przy szelkach – po wycenie | przetarty materiał na dnie |
Co zrobić w poniedziałek po meczach
- Wysyp torbę i odłóż na bok wszystko, co zawiodło w weekend.
- Podziel te rzeczy na dwie kupki według zasady z początku tekstu: zużywalne i konstrukcyjne.
- Kupkę zużywalną zamów od razu, bo to zwykle drobne kwoty i krótka lista.
- Kupkę konstrukcyjną obejrzyj na spokojnie przy świetle, tak jak przy przeglądzie sprzętu przed sezonem.
- Dopiero potem umyj i wysusz resztę, według schematu z wpisu o praniu i suszeniu sprzętu.
Rękawica jest wyjątkiem, o którym warto wiedzieć
Rękawica wygląda na rzecz, którą da się podreperować, i faktycznie rozprute szwy na mankiecie da się zszyć. Problem w tym, że o jej wartości decyduje pianka albo wkładka na grzbiecie dłoni i palcach. Intensywny weekend sam w sobie o niczym nie przesądza; o wymianie decyduje stwierdzone uszkodzenie: trwałe odkształcenie pianki, rozwarstwienie wkładki, przetarcie na dłoni, oraz zalecenia producenta dla konkretnego modelu. Sklejanie rozwarstwionej wkładki usztywnia ją tylko punktowo, więc nie jest naprawą. Kiedy w ogóle jej używać i jak dobrać rozmiar, opisaliśmy we wpisie o rękawicy polowej.
Jeżeli twoja rękawica ma przetartą dłoń albo trwale odkształconą piankę, nie ma czego ratować. Nowy model dobierzesz w kategorii rękawice.
