Blog
Przegląd sprzętu przed sezonem halowym – co sprawdzić i co wymienić
Początek października to w wielu klubach ostatni moment, w którym sprzęt leży jeszcze tak, jak go rzuciliśmy po ostatnim treningu na trawie. Za chwilę wjeżdża hala, a razem z nią twarda nawierzchnia, bandy i gra na krótkim dystansie. Pół godziny przeglądu przed pierwszymi zajęciami załatwia sprawę, której nie da się załatwić w piątek wieczorem: sprzęt albo jest gotowy, albo trzeba coś dokupić i poczekać na przesyłkę. Poniżej lista rzeczy, które warto obejrzeć po kolei.
Kij: obejrzyj go przy świetle, nie w torbie
Kompozyt nie pęka tak, jak pęka drewno, a uszkodzenie laminatu potrafi wyglądać jak zwykła rysa. Dlatego przegląd polega na oglądaniu, a nie na wyrokowaniu: weź kij pod lampę i obejrzyj całą powierzchnię, obracając go w dłoniach. Podejrzane pęknięcie, odsłonięte włókna albo zmiana zachowania kija w grze oznaczają jedno: do wyjaśnienia sprawy nie używaj go i oddaj do oceny producentowi lub sprzedawcy.
- Główka i stopka to miejsce największej liczby uderzeń. Odpryski lakieru są normalne, ale wypukły, biały rąbek na krawędzi albo odsłonięte włókna to sygnał do konsultacji, nie do dalszej gry.
- Przejście główki w trzon pracuje najmocniej przy zagraniach z odwrotnej strony kija. Oglądaj tam całą powierzchnię: pęknięcia biegną i wzdłuż kija, i w poprzek.
- Zmiana zachowania kija w grze, na przykład inne czucie przy przyjęciu, to powód do sprawdzenia sprzętu. Sam odgłos przy stuknięciu niczego nie rozstrzyga i nie potwierdza sprawności kija.
- Trzon przy chwycie potrafi się zarysować od zamków torby i od bandy. Jeżeli nie masz pewności, czy to tylko lakier, potraktuj to jak każde inne podejrzane miejsce.
Jeżeli chcesz grać w hali kijem używanym przez cały sezon na trawie, sprawdź, czy to dobry pomysł. Kije halowe mają inny profil i inną wagę, a różnice opisaliśmy we wpisie kij halowy, czym różni się od kija na trawę.
Owijka: najtańsza rzecz, która psuje najwięcej
Owijka pracuje przez cały sezon, chłonie pot i deszcz, a potem twardnieje. Efekt jest nieoczywisty: kij nie wypada z ręki, tylko trzeba go ściskać mocniej, żeby się nie obracał. Przy grze w hali ten dodatkowy uścisk zabiera czucie i szybciej męczy przedramię.
Owijkę wymienia się, kiedy jest przetarta do warstwy kleju, śliska po wyschnięciu albo gdy straciła sprężystość. Sposób nawijania i kolejność warstw opisuje wpis owijka na kij, zamsz czy syntetyk. Przy okazji sprawdź taśmę podkładową pod owijką, bo to ona najczęściej zbiera wilgoć.
Ochraniacze i maska
Nagolenniki wyglądają na niezniszczalne i właśnie dlatego rzadko ktoś je ogląda. Skorupa z czasem pęka od wewnątrz, przy krawędziach, a pianka potrafi być zbita na płasko w miejscu przylegania do kości. Rzepy i gumy rozciągają się, przez co ochraniacz zjeżdża w dół w trakcie gry. Sprawdź też, czy rozmiar nadal się zgadza, zwłaszcza u dziecka, które rosło przez lato.
Ochraniacz na zęby oceniaj po stanie i dopasowaniu, a nie po dacie zakupu: czy trzyma się zębów bez zaciskania szczęki, czy nie ma pęknięć i przetarć oraz co o używaniu i ewentualnym ponownym formowaniu mówi instrukcja konkretnego modelu. Wymagania i sposób doboru zebraliśmy we wpisie nagolenniki i ochraniacz na zęby. Jeżeli bronisz przy karnych rogach, obejrzyj też maskę: pęknięcia skorupy, luzy w mocowaniu i stan gąbek wewnątrz. Szczegóły w tekście o karnym rogu i sprzęcie ochronnym obrońców.
Buty na parkiet
Na halę wchodzi się w czystym obuwiu z niebrudzącą podeszwą, niezależnie od jej koloru, i to jest pierwsza rzecz, którą sprawdza gospodarz obiektu. Druga to stan samej podeszwy: starty wzór przestaje trzymać przy zatrzymaniach. Zajrzyj też do środka buta. Zbitą, twardą wkładkę zwykle da się wymienić i sama w sobie nie kończy życia buta. Osobno oceń stan podeszwy i pięty; przy uszkodzeniu nie wracaj do gry bez wyjaśnienia, czy obuwie nadaje się do dalszego używania. Różnice między turfami a halówkami zebraliśmy we wpisie buty do hokeja, turf czy halówki.
Torba po sezonie na trawie
Na dnie torby po sezonie na sztucznej murawie prawie zawsze jest piasek i granulat. Wytrzep ją do góry dnem, przetrzyj wnętrze wilgotną szmatką i daj wyschnąć otwartą. Sprawdź zamki oraz szwy przy szelkach i uchwycie. Jeżeli wozisz kij razem z ochraniaczami, przemyśl podział na przegrody. Praktyczne układy pakowania opisaliśmy we wpisie torba na kije.
Ściąga: na co patrzeć i co zrobić
| Element | Na co patrzeć | Co wymaga działania |
|---|---|---|
| Kij | cała powierzchnia: główka, przejście w trzon, trzon | podejrzane pęknięcie, odsłonięte włókna, zmiana zachowania kija – do oceny producenta |
| Owijka | przetarcia, twardość, poślizg po wyschnięciu | trzeba mocniej ściskać kij, żeby nie uciekał |
| Nagolenniki | skorupa od wewnątrz, pianka, rzepy i gumy | pęknięta skorupa albo zbita pianka; rzepy i gumy do naprawy lub oceny przed użyciem |
| Ochraniacz na zęby | kształt, przyleganie, stan po formowaniu | nie trzyma się bez zaciskania szczęki, pęknięcia, zalecenie z instrukcji |
| Maska do karnego rogu | skorupa, mocowania, gąbki | pęknięcie, luz przy zapięciu |
| Buty | wzór podeszwy, wkładka, pięta | starta lub odklejona podeszwa, ślizganie przy zatrzymaniu |
| Torba | zamki, szwy, dno | przetarty materiał na dnie; zamek i szwy do naprawy lub oceny przed użyciem |
Kolejność, która oszczędza czas
- Wysyp całą torbę na podłogę i odłóż to, czego nie używałeś przez poprzedni sezon.
- Obejrzyj kij przy świetle, potem owijkę i chwyt.
- Przymierz ochraniacze i buty, szczególnie jeżeli sprzęt jest dziecka.
- Zapisz listę braków, zanim zaczniesz szukać czegokolwiek w sklepie.
- Dopiero teraz zamawiaj, żeby przesyłka zdążyła przed pierwszym treningiem.
Po przeglądzie wymieniaj elementy, których stan tego wymaga. Zużytą owijkę dobierz w kategorii owijki i taśmy i zacznij sezon halowy z pełnym czuciem kija.
