Taśma na główkę kija halowego – po co się ją klei i jak zrobić to porządnie

Treningi w hali mogą zostawiać przetarcia na główce kija, zwłaszcza w miejscach kontaktu z podłożem. Piłka jest prowadzona przy podłodze, więc dolna część główki szoruje o parkiet przy każdym przyjęciu, a przy grze pod bandą dochodzą jeszcze uderzenia krawędzią o sztywną ścianę. Stąd zwyczaj widoczny w wielu szatniach przed sezonem halowym: kilka zwojów taśmy na czubku i dolnej części główki. Poniżej, po co się to robi, kiedy ma sens i jak okleić kij tak, żeby dalej był zgodny z przepisami.

Po co taśma na główce

Główka kija halowego jest węższa i lżejsza niż w kiju na trawę, bo kij jako całość ma mniej ważyć i inaczej pracować przy płaskiej piłce. Co z tego wynika dla wyboru sprzętu, opisaliśmy we wpisie kij halowy, czym różni się od kija na trawę. Mniej materiału oznacza mniejszy zapas na ścieranie. Parkiet i sztuczna nawierzchnia halowa działają na lakier jak drobny papier ścierny: lakier może matowieć, odpryskiwać i odsłaniać materiał kija. W kiju kompozytowym odsłania się wtedy laminat, w drewnianym włókna zaczynają się strzępić i chłonąć wilgoć z podłogi.

Taśma może ograniczać zużycie powierzchni kija, ale nie gwarantuje ochrony lakieru przed każdym uszkodzeniem. Po zdjęciu sprawdź stan główki. Przy okazji oklejona główka ciszej stuka o parkiet, ale to efekt uboczny, nie powód do oklejania.

Kiedy warto, a kiedy nie

Nowy kij warto okleić przed pierwszym treningiem w hali, zanim pojawi się pierwsze przetarcie. Taśma na nienaruszonym lakierze trzyma się najlepiej; przed klejeniem sprawdź, czy powierzchnia jest czysta, sucha i odtłuszczona zgodnie z zaleceniami producenta. Kij po sezonie na trawie, z matową krawędzią i odpryskami, też da się okleić, wymaga tylko dokładniejszego umycia i wysuszenia. Kij drewniany i kompozytowy okleja się tak samo, z tą różnicą, że w drewnianym taśma dodatkowo chroni krawędź przed strzępieniem.

Taśma nie ma sensu tam, gdzie na główce jest już pęknięcie, odsłonięte włókna albo biały rąbek na krawędzi. Niczego nie naprawia, tylko zakrywa, a zakrytego pęknięcia nie da się obserwować. Taki kij najpierw przechodzi ocenę, jak opisaliśmy w przeglądzie sprzętu przed sezonem halowym, a do gry wraca tylko wtedy, gdy ocena potwierdzi, że jest bezpieczny; w przeciwnym razie potrzebna jest wymiana.

Jaka taśma

Materiałowa taśma hokejowa, taka jak w ofercie Grays czy Naked. Jest cienka, lekko elastyczna, układa się na zaokrągleniu główki i schodzi bez rozpuszczalników. Nie nadają się: taśma izolacyjna PVC (rozciąga się, ślizga na parkiecie i zostawia klej), taśma pakowa (twarda, pęka na krawędzi) i taśma bandażowa nieprzeznaczona do tego zastosowania. Jasna taśma szybciej pokazuje przetarcia, co ułatwia pilnowanie wymiany.

Jak okleić krok po kroku

• Oczyść i wysusz główkę. Wilgotna ściereczka, potem sucha. Kurz i resztki starego kleju to główna przyczyna taśmy odklejającej się po jednym treningu.
• Zacznij od czubka. Przyklej początek taśmy na zaokrąglonej, tylnej stronie główki i zrób pierwszy pełny zwój na samym końcu, mocno dociskając.
• Nawijaj w stronę rączki z zakładką około połowy szerokości taśmy, z lekkim naciągiem, bez zmarszczek. Zwój po zwoju, aż zakryjesz tę część główki, która dotyka podłogi, zwykle kilka do kilkunastu centymetrów.
• Nie dokładaj dodatkowych warstw. Nie dokładaj kolejnych na płaskiej stronie: grubsza warstwa zmienia czucie i odbicie piłki, a każda nierówność to miejsce, w którym kij przestaje być gładki.
• Zakończ na tylnej stronie. Utnij taśmę równo, dociśnij koniec na zaokrągleniu, nie na krawędzi i nie na płaskiej stronie. Żaden ogonek nie może odstawać.
• Przejedź dłonią po całości. Jeżeli wyczuwasz fałdę albo odstający brzeg, odklej ostatnie zwoje i popraw od razu, bo w grze tylko się pogłębi.

Co na to przepisy

Przepisy FIH, zarówno dla hokeja na trawie, jak i dla hali, mówią o tym wprost. Cały kij musi być gładki i nie może mieć szorstkich ani ostrych części. Taśmy i żywice są dozwolone pod warunkiem, że nie stwarzają zagrożenia i że kij po oklejeniu nadal mieści się w specyfikacji: razem ze wszystkimi okładzinami przechodzi przez pierścień o średnicy wewnętrznej 51 mm, nie waży więcej niż 737 g i nie jest dłuższy niż 105 cm. Po oklejeniu sprawdź gładkość kija oraz zgodność z tymi limitami; grubość jednej warstwy sama tego nie gwarantuje. Ryzykiem są zmarszczki, odstający koniec i grube nawarstwienia, bo to one sprawiają, że kij przestaje być gładki. Organizator może mieć własne wymagania, dlatego przed turniejem warto zajrzeć do regulaminu danych rozgrywek.

Kiedy wymieniać i jak zdjąć

Taśma na główce zużywa się jak owijka. Trwałość zależy od taśmy, nawierzchni i intensywności gry; o wymianie decydują przetarcia lub odklejanie się brzegów.

Zdejmowanie: odklejaj powoli, zawijając taśmę z powrotem na siebie w stronę czubka. Resztki kleju schodzą wilgotną ściereczką i kilkoma minutami cierpliwości. Rozpuszczalniki i ostre narzędzia odpadają, bo rysują lakier. Przed nowym nawinięciem główka ma być sucha.

Rączka to osobny temat: owijkę nawija się z innego materiału, w drugą stronę i z inną zakładką. Opisaliśmy to we wpisie owijka na kij, zamsz czy syntetyk.

Taśmę materiałową i owijki znajdziesz w kategorii owijki i taśmy. Jedna rolka starcza na kilka oklejeń, warto mieć ją w torbie.